Terugkijken, twijfelen en toch vooruitgaan
Het einde van 2025 voelt voor mij als een logisch moment om even pas op de plaats te maken. Niet alleen om terug te kijken op wat er is gelukt, maar ook om eerlijk te zijn over wat soms schuurt. 2025 was een jaar waarin ik veel heb geleerd, maar waarin ik ook heb gemerkt dat het aanbestedingsrecht – net als de wereld daaromheen – steeds complexer en dynamischer wordt. Dat vraagt om scherpe keuzes, voortdurende aandacht en soms ook het lef om toe te geven dat je niet alles kunt weten.
Mijn opdracht bij de Douane loopt door tot juni 2026. Dat geeft stabiliteit, maar het roept ook vragen op: hoe blijf ik mezelf ontwikkelen binnen een lopende opdracht? Hoe zorg ik ervoor dat routine geen vanzelfsprekendheid wordt? Juist die vragen houden me scherp. De mogelijkheid om de opdracht na juni met nog eens twaalf maanden te verlengen zie ik dan ook niet alleen als continuïteit, maar als een kans om verder te groeien en om blijvend waarde toe te voegen in een omgeving die er maatschappelijk toe doet.
Een belangrijke les uit 2025 is voor mij dat actuele kennis geen bijzaak is, maar de kern van goed juridisch werk. Daarom start ik in februari 2026 opnieuw met de cursus Actualiteiten Aanbestedingsrecht bij VU Law in Amsterdam. Iedere keer weer merk ik hoe snel ontwikkelingen elkaar opvolgen en hoe waardevol het is om samen met andere professionals stil te staan bij nieuwe jurisprudentie en wetgeving. Het is soms confronterend, maar vooral motiverend: dit vak vraagt voortdurende alertheid.
Naast deze cursus zal ik in 2026 ook deelnemen aan een aantal masterclasses. Ik doe dat bewust. Niet omdat ik denk dat ik ‘achterloop’, maar juist omdat ik heb geleerd dat stilstaan in dit vak eigenlijk achteruitgaan is. De masterclasses bieden verdieping, reflectie en de ruimte om mijn eigen aannames tegen het licht te houden. Dat vind ik spannend, maar ook noodzakelijk.
De overgang van 2025 naar 2026 voelt voor mij daardoor niet als een frisse start met een schone lei, maar als een doorlopende lijn. Met ervaringen die me vormen, twijfels die me scherp houden en ambities die richting geven. Wat ik meeneem naar 2026 is de overtuiging dat het blijven volgen van de actualiteit in het aanbestedingsrecht niet alleen een professionele verplichting is, maar ook een persoonlijke keuze: om betrokken, nieuwsgierig en kritisch te blijven — juist wanneer het complex wordt.
Ik wens iedereen een bijzonder mooi, gelukkig en vooral succesvol 2026.
